YETER Kİ !
Bazen geçen zaman değil de sadece anlar hayat dersi verir. Gözlerini kapatırsın ya da semaya doğru bakarsın nerede olduğunu bile unutturuverir hayat! Belki hayatın boyunca kişiliğin için inanmışlıkların için ailen için sevda zannettiğin şeyler için savaşırsın… Ya ne kişiliğinin ne ailenin ne de sevdanın savaşa ihtiyacı yoksa? Ya inandığın şeylerin hepsi küçük bir oyunun en ufak taşlarıysa… Ya hayat beklediğimiz kadar uzun değilse!
İlk kaybımda babaannem bu hayattan çok uzaklara gittiğinde ilk aklıma gelen bir dakika daha fazla yanında olabilmekti.Saatlerce sohbet ederdim belki… Belki elinden tutar sokaklarda yürürdüm! Belki o da beni özlüyordur ben onu çok özlüyorum çünkü… Hayatın içinde kaybolurken yanıbaşımızdakileri özleyemiyoruz günlerin ayların yılların kıymetini bilmiyoruz ve sonra onunla geçirecebileceğimiz bir dakikayı düşlüyoruz…
Hep onsuz ne yaparım diye düşünürüz değil mi? Aslında onlarla sevdiklerimizle ne yapabiliriz diye düşünmeliyiz! En plansız aslında insanoğlunun planlayamadığı tek şey değil mi ölüm? Hiçbirimiz unutmadık sadece alışmak zorunda kaldık. Bir zulmün değil bir sevginin peşinde koşmalıyız, ara sıra seni özledim demeliyiz belki de içten söylediklerimizi dudaklarımızda söyleyebilmeli! Yarın biz burada olamayabiliriz ya da onları yanıbaşımızda bulamayabiliriz!
Bizim yerimize çok fazla zulmedecek, bizim yerimize hep somurtacak, bizim yerimize çok eglenecek, bizim yerimize çok küfredecek insan var! Ama bizim yerimize sevecek başka biri yok! Kimsesiz kalmak ne demek bilir misiniz kimsesiz kalmak düşününsene bir kere kimseniz yok… Dünyaları verseniz geri gelebilirler mi? Ya da dünyalar sizin olsa yalnızlığınız geçer mi?
Avrupa, Asya, büyülü İstanbul, bütün dünya sizin olsun ben sadece ve sadece gidenleri istiyorum deyin kim verebilecek size bir tanesini bile geri getirebilecek miyiz!
Beklide çogumuz bir daha dünyaya gelmek istemiyoruz. Bu devrin insanları biz değiliz beklide bu kadarı bize fazla… Seçilmiş çocuklar gibi hissediyor musunuz kendinizi? Sanki bunca şeye ragmen nasıl ayakta kalabileceğimizi deniyorlar! Hayır hayır o zaman çok boşuna ugraşıyoruz ne yıkılmak ne de yıkmak için geldik biz bu dünyaya yürekli insanlar ne yıkar ne de yıkılırlar değil mi? Biz en çok sevmeyi biliriz. Ufakça omzumuza dokunup ben buradayım diyen birileri olsun isteriz hayatta…
Yalnız hissediyorsanız üzülmeyin sakın olur mu? Semaya dogru bakın yalnız olmadığınızı göreceksiniz.Belki kimse sizi anlamıyordur deli diyordur birileri, birileri düşüncesiz oldugunuzu birileri tembel oldugunuz birileri yüreksiz oldugunuzu birileri hiçbir sedyen anlamadıgınızı düşünüyor olabilir. Ama siz seçilmiş çocuklarsınız bu dünyada hala nefes almayı başarabiliyorsanız ve hala seviyorsanız siz o birilerine sakın aldırmayın…
Kirletmeyin yüreklerinizi birine gülümsemek ufak bir iyilik yapmak sandığımız kadar zor olmasa gerek.Zorluğa zulme karşı kafa çevireceğimize ona dik dik bakmalıyız belki de! Düşününsene ölümün soguk yüzünü kabul etmiş varlıklarız biz! Zulümler kötülükler korkutabilir mi yeter ki yine el ele olalım. Güneş dogsun yeter ki… Yeter ki kirletilmesin sevgiler …

3 YORUMLAR

Bir Cevap Yazın