mecburiyetlerle yaşıyoruz

hep birşeyler bir şeylere mahkum
mahkümiyetin en berbat hali olsa gerek
yazmamalı,sormamalı,düş desem
hiç düşünmemeli
böylemiydi yaşamak
tercihlerimizmi bizi buna mecbur ediyordu?
hayatımıza giren insanları bizmi tercih ediyorduk
yoksa bir şekilde hayatlarımızamı dahil oluyorlardı
ya da kader mi deniyordu buna
bu birtürlü anlayamadığım kaosun içinde
boğum boğum boğazım
düğümlerimi açsam
düğümlerim bi çözülse
sebepli sebepsiz düğümlenen boğazımdan akıyor gözyaşlarım
kalbimin orta mahsenine
ağlamanın en kötü , en acımasız hali olsa gerek
bunadamı mecburuz
evet
böylesi acımasız bir ağlamayada mecburuz
açıklaması olmayan
sebebini , nedenini söyleyemrdiğim
acılarımın, hüzğnlerimin, kalpağrılarımın
acısını yine yüreğim çekiyor
kalbim soğumuyor
düşlerim durmuyor
gözyaşlarım ise içime içime akıyor
etrafımda gülen yüzler var
sadakatli, sadakatsiz bakan gözler var
alışırmıydı.  böyle yaşamaya
nereye kadar akacaktı gözyaşlarım
yaşadıklarıma dişlerimde dayanmıyor
gıcırtısı kulaklarımı sağır edecek sanki
gönlümün tınılarını duyamıyorum
ne fısıldıyırdu
gştmelimi
kalmalımı
hangisiyle yaşaması doğruydu
önümüzdeki örnek hayatlar
ne yapmamızı söylüyordu
bildiğim bir şey var şimdi
biliyorum ki
küstüm hayata
bir biri ardına yaşadıklarım
bir bir küstü bana
mecburiyetim zafer kahkahalarıyla
sardı dört bir yanımı
kulaklarımda hayır nidalarıyla
dört dönüyor
susturamadığım tınılar çıldırtma noktasına getirdi
aklımımı
gönlümümü
bilmiyorum
küstüm hayata
yalancı yalancı yaşıyor
gülüyorduk
şimdi ne oldu
koca bir hiçin içinde
deli dönüyor fikrim
kim olmalıydı gönlüm
ne olmalıydı
yalancı çobanmı
yoksa doğrucu pinokyomu
hangisiyle daha mutlu olacaktı
PAYLAS
Önceki İçerikUYUMALI…
Sonraki İçerikSUSTUM

Bir Cevap Yazın