1.5 yıl evveline kadar bilmiyordum engelliliğin böylesine zor bir yaşam biçimi olduğunu bu toplumda. o kadar zordu ki, ikinci sınıf vatandaşlıktan beterdi. Acıma duygusuyla bakan ama senden uzak durmak isteyen insanların arasında kalmak, her bakışta sanki birilerinden yardım dilenecekmiş gözüyle bakılmak. zormuş hakkatten.
otobüste, metroda sanki onlardan zorla yer isteyen varmış gibi göz göze gelmekten kaçınan arkadaşlar acaba bizi ne kadar kırdıklarının farkındalarmı bilmem ama unutmamalılar ki onlarda heran bir engelli adayı.
koşanları görüp koşamamak yürüyenleri görüp yürüyememek, oturanları görüp kımıldayamamak, üzüntülü bir durum ama sizin negatif bakışlarınız, aman bana bulaşmasın kim uğraşacak tavırlarınız bunlardanda beter.
biz bu toplumun bireyleriyiz. istediğimizde bizede bir birey gibi davranılması.istediğimiz toplumun bu duruma duyarlı olması, istediğimiz hükümetimizin işe alımlarda oranımızı bu kadar düşük tutmaması.
İsteğimiz engelliliğin bir suç olmaktan çıkarılması.
sevgiyle kalın engelli kalmayın.

1 YORUM

Bir Cevap Yazın