Aşk gül kokan caddeleri,  sevgilinin heybetli gülüşüyle harmanlayıp onun hayaliyle kendinden soyutlanmalıdır. Onu düşünmenin verdiği aynı zamanda ızdırap ve yine aynı zamanda mutlu olmaktır. Çiklet sevdalara bir keçi inadıyla efelenmektir. Güncel âşıkların, aşk sandıkları birbirini çürütme harekâtından sağ kurtulmaktır, aşk.

   Neden sevemiyoruz?

      Aşkı sadece nefsanî bir arzu, bir tema, karşımızdakini sadece fiziki bir güzellik ikonu olarak gördüğümüzdendir, bu ruh halimiz. Gerçek âşık, sevdiğinin ayağına batan dikeni, yüreğinde hissedendir. Gerçek aşığın umurunda olan tek şey maşukunun yüzündeki tebessüm, yüreğindeki huzurun yansımasını görmesidir. Gerektiğinde âşık, sevdiğinin yüzünü bir daha göremeyeceği ihtimalini kalbinin derinliklerine hapseder, sırf onun mutlu olması için kendi iç dünyasına çekilerek onu bırakır.

   Gönül sevdiğinin köşkünü yüreğinin şiltesine bina eder. Aşığın sevdiği aklına gelmez, çünkü aklını onun sevgisinde bırakmıştır. Aşk dünyevi olarak çıkar basamaklarını vardığı yerde ilahi aşka ulaşmıyorsa, o aşkla boyanıp arınmıyorsa kül olmuş kâğıt gibidir o kâğıda kalem mürekkebini işletemez.

Bir Cevap Yazın