Ya sen başka bir hayatta nefes bulurken, ya ben başka bir maddede cana kavuşurken, ben bir mor yasemen sen bir zakkum olurken köşe anılarımda düşe kalka bir deprem olursan, düşe kalka sen bana son nefesini imdat çığlığıyla verirken, sen bana nefretini saklarken göğsünde, sen bana ağıtlar yakar ben sana methiyeler düzerken gökyüzünde tanrı iner haddimizi bildirirse eğer bize şeyet okadar çok söyleyeceklerim varki ona; ”dilim lal gözüm kör olsa dahi söylerim..” At, sat, tut,al veya alma ama kavra.. Kavra gerçeği, kavra gerçeğin acımasızlığını ve unutma en sevdiğin anın doğruluğunu, çünkü sana en yakın olan an o’dur.. İnsana tanrının en yakın olduğu zaman insanın tanrıdan en çok uzaklaştığı an’dır ve insanın tanrıiya en yakın olduğu zaman mağlubiyetin simgesidir . Mağlubum; bilime, gerçeğe, hayata,zamana, tanrıya karşı mağlubum.. Mağlubuz..

1 YORUM

Bir Cevap Yazın