İstemsiz olarak biraz gündemdeki konulara kayıyor fikri insanın .ister istemez yorum yapmaktan yorulası , belki biraz taşlayası belkide karşısındaki sayfaya doğru tüm sinirini dökesi geliyor insanın ..sahi yazıyorum şuan , biraz sinirle biraz da umutla bakarak yaşananlara anlatasım var gözlemlediklerimden doğan fikrimi.

Neydik biz nasıldık buralara bu güneşe bu aya bu gökyüzüne nasıl bir arada geldik ,nasıl yüzyıllarca bir arada yaşadık ? tuhaf doğrusu iki kardeştik aslında her birimiz rengimiz yoktu bu memlekette , herkesin anasına ait bir dili yoktu herkesin kendi ayrı bir ata tarihi yoktu çünkü biz bir dille bir tarihle ve tek renkle birçok yıl herhangi bir ırkın öznelliğinde olmadan yaşamıştık . mutluyduk başarılıydık ve umutluyduk .. yıkılan bir saltanatta da halimiz buydu kurulan bir cumhuriyette de .. sonra ne mi oldu fazla göze battık galiba ters düz olduk .. hepimizin annesi ayrı konuşur yüzü ayrı renge çalar tarihlerimiz şaşar oldu …haberlerden gazetelerden haberim olmaya başladığında ben “şehit cenazesi”kavramıyla tanıştım bir yanda anneler feryat figan ağlarken bir yanda “vatan sağ olsun” diyen biçare ve öfke dolu babalar vardı…Kürtlere sövüp sayan vatandaşlarımızı da unutmamak lazım . ve biz Kürt çocukları hele ki İstanbul’da Türklerle bir arada iç içe yaşayıp Kürtçe bilmeyen ama hep Kürt olduğunu farklı olduğunu yasak olduğunu kendini unutmadan yaşamak zorunda olup Kürtçeyi konuşmadan öğrenmek zorunda olan biz İstanbullu Kürt çocukları.. biz haberlerde ağlayanlara ağlayıp Kürtlere sayıp sövenlerden nefret ederek büyüdük , büyüdüm …anlamaya çalışıyordum bu neyin kavgasıydı kimin kavgasıydı ne uğrunaydı , babama sordum “ niye askerler ölüyor” diye ..bana “ Kürtler hakkını arıyor” dedi … hak mı ! ne hakkı dedim dil hakkı dedi kürtçe konuşmak istiyolarmış , şaşırmıştım kürtçe konuşmak için insan mı öldürülür diye .. babamın dediği son cümle sakın bu işlere bulaşma olmuştu .. kim isterdiki evladının ölüm kokan işlere bulaşmasını . bulaşmadım da zaten çünkü ben aklı vicdanı vatan sevgisi her şeyin öncesinde Allah korkusu olan bi insandım ..peki ya olmayanlar ? işte bu yaşananların bu ayrımların kan kokan toprakların tek sorumlusu olmayanlar ..bizler gözlerimizi 20 yaşında askerleri 15 yaşındaki kürtlerin öldürdüğü bi dünyaya açtık , sorumluları vardı bu göz açışımızın hesap veren yoktu .bizler kürttük ama yanlıştık kötüydük haindik .türkçe biliyoduk Türkçe yaşıyoduk türklerle arkadaştık ama kürtdük . kendimizden çekinir olduk yeri geldi herkesden çekinir olduk bi seçim vardı ya düşmansın ya düşman.. faşistler senin yaftanı belirlemişti türkü bi kürt sevemezdi kürdüde bi türk sevemezdi başka bi seçenek yoktu. sanki illa insanlar ölmeliydi . insanların ölümü durdurulmaya çalışıldıkça oyunlar oynandı ve o oyunlar kimilerine göz açtırdı kimilerine at gözlüğü takdırdı …faşist zihniyetin yoluna taşlar koymak onların bu düşünce kavgaları yüzünden ülkemize vatanımıza olan ihanetden uzak durmak hepimizin boynunun borcudur . bizler herşeyden önce din kardeşiyiz bu olgu tatmin etmediyse eğer bizler yüzyıllık komşularız , selamlaşmalar olmuştur dedelerimizin dedelerinde . bizler yüzyıllardır aynı toprağın suyundan içiyoruz bunun da mı hatrı yok ?gelen tüm oyunlara karşı yapmamız gereken gelmiş geçmiş önderlerimiz liderlerimiz ve kurtarıcılarımızın emeğine cesaretine ve yüreğine saygı duyup bir arada yaşamamızdır koca bir milletin birliğini molotoflarla yok ederek zayıflatan biz olduk kıyamete kadar sağlam tutabilmeyi deneyen ve başaranda bizler olalım lütfen ….

6 YORUMLAR

  1. Harikaydi, ellerinize yureginize saglik. Konuda beni etkileyen, din vurgunuzdu. Cok iyi bir konu insanlar dini butunluk icerisinde olduklarinda ortak bir sevgi saygi alani olusuyor. Her dinini, dilini, ozgurce yasayabilmeli. Ancak bu turkiyenin asli unsurlarini yikarak degil koruyarak yapilmali. Herkes kendini kardes olarak gormuyor olabilir ama saygi duymak zorundayiz. Sevgiyle kalinsayin bozkurt, yazilarinizin devamini sabirsizlikla bekliyoruz…

Bir Cevap Yazın