Kalleş bu büyük şehir dedikleri.

Sessizliğinle yaşarım.

Zamanlar da kalırım ,

hep yaşanmışlık içinde pare pare.

En uzağından ufuğa bakınırım

ince bir pırıltının içinde yüzerim.

Büklüm büklüm olurum

sessizliğin yakar içimi.

Sarısını  kızılını mavisini eker içime,

Filizini bekler dururum

Belki ler içinde bir gün derim

Sabahları bekler aydınlığım

Çaresiz bir ah çeker

Aklıma gelmeyenler takılır fikrime

Ağlayasım gelir sana

Uzanamayaşım

Vurgunuma ağlarım

En uzağından görünür yaralarım

Anlatmadan düşer gözyaşlarım.

 

 

 

 

 

Bir Cevap Yazın