Özlemek ;
Bir kelimeden, hatta bir eylemden çok daha fazlası. Üzer, yorar ve en çokta acıtır. Ne özleyene bakar , ne de özlenene. Yüreğini söküp alırcasına acıtır, can yakar. Ve bu yüzden ağlar insan.

Özlenen bazen bir kokudur, bazen de gözler, belki de yalnızca bir ses. Bir saniye gelir aklına; bütün günün acıyla geçer. Tabi bunlar özlemenin kötü yanları…

Özlemektir aşkı taze tutan. Ve yine özlemektir birbirine bağlayan. İnsan özledi mi şair olur, yazar olur. Hiç bir şey olamazsa karşıdakinin kıymetini anlar. Ve bir daha sever. Özlemek; sevmenin şartlarındandır. Sevgi ise sadece bir kızla bir erkeğin aşkı değildir. Anne özlenir, baba özlenir, kardeş, dost özlenir. Ve en önemlisi PEYGAMBERİMİZ(s.a.v) özlenir. Görmesek de özlenir. Yaşadığı zamanlar özlenir. Geçmiş özlenir. Çocukluk, gençlik özlenir. Gittikçe kıymetlenir, kıymetlendikçe daha da sevilir.
Özlemek; keşkedir. Keşke görsem, keşke duysam, keşke…
Özlemek; anımsamaktır
Özlemek; ağlamaktır
Özlemek; boşluktur. Boşluğa düşmek ve düşerken tutunacak bir dal aramaktır. Kimisi bulur o dalı. ALLAH nasip etmiştir. Kur’an dal olmuştur ona; namaz ve Efendimiz(s.a.v) birer dal olmuştur. Kurtarır boşluktan, alır koyar bir mutluluğun içine.
Ve yine özler insan. İnsan özler, bir saniye gerisini yine özler. Ki nerede kalmış aylar, yıllar… Ama çok üzülmemek lazım. Harap olursunuz, kendinizi yalnız hissederseniz. Üzülmeyin ve abdest alın. Ve çok da aklınıza takılırsa, unutmayın;

Sizi de özleyen biri var.

PAYLAS
Önceki İçerikİnsan Aşkı
Sonraki İçerikMüşrik Zan ve Tahminle Yalan Söyler
daha 17 yasında yazı yazmaya çalısan bi kızım. :) insallah basarmayı düsünüyorum.

Bir Cevap Yazın