Hep dediler bizlere bu hayatta sadece kendine güven diye… İnsanların birbirlerine bu kadar kötü oyunlar oynadığı, her şeyin para olduğu bu hayatta zaten kime güveneceksin ki? Tabi ki kendine. Güveneceksin de ne olacak? Güzel bir yaşam hayal etmeye başlayacaksın ama 10 yaşını geldiğin zaman sınavlarla tanışacaksın. Daha sokaklarda ip atlamak,kan ter içinde kalana kadar mahalle maçı yapmak isterken…Öyle yada böyle bu çembere alacaklar senide.Liseye başlayacaksın artık büyüdüğünü anlayıp hayatın başladığını kavrayacaksın..Yoksa hayatın bittiğini mi?Seni sen yapan değerlere kavuşacaksın…Dost olacaksın,aşık olacaksın,paranı çaldıracak,ekmeğini paylaşacaksın.Engellerle savaşıp kendine güvenmeyi bu yaşlarda öğreneceksin.Kendine güvenmeye başladığın an hayallere yine dalacaksın..Engel yine aynı sınavlarda başarılı olup kapıyı açman gerekecek..İşte anahtar bu..İsyanlara başlayacaksın..Hayatım sınav diyeceksin..”Hayat zaten sınav değil mi?”diyecekler…Çekip gideceksin uzaklara ama uzun sürmeyecek bu yine dönüp çembere gireceksin…Yağmurlu bir günde sırılsıklam olana dek sevgilinle gezmek yerine

 

dershaneye gideceksin…Ağlamak isteyecek, dişlerini sıkacaksın…Hayallerinin peşinden koşmayı öğreneceksin…Hayatından on yıl gittiğini düşünüp,sınavda başarılı olup kapıyı kırarak girecek ve üniversite hayatına başlayacaksın kendine güvenerek.. Yeni dostlarınla tanışacaksın..Yada rakiplerini tanıyacaksın…İş hayatına atılmaya iyi bir biçimde hazırlanacaksın…Çok kazık yiyip çok zormuş

 

hayat diyeceksin…İş yaşamında ise ya

 

batacaksın, ya çıkacaksın…Hayallerine ulaştın sanacaksın…Belki gün gelecek aileni,yada işini kaybedeceksin.. 

 Ve sonunda tanrıya kazandığın her şeyi bırakıp doğduğun o sokağa dönmek için yalvaracaksın… Hayatın zor olduğunu ve herkesin tek olduğunu bir kez daha anlayacaksın… Yatağında tek başına dönüp duracak… Aynaya baktığında yine güvenmen gereken tek kişi olduğunu göreceksin…

 

 

 

 

2 YORUMLAR

  1. Yazar benzetmeler ve mecazlar yapmayı seviyor ama bunu iyi yapamıyor, kelimeleri damdan düşer gibi kullanıyor.

    Örneğin “Ve sonunda tanrıya kazandığın her şeyi bırakıp doğduğun o sokağa dönmek için yalvaracaksın…” cümlesi “ve” ile başlıyor, ayrıca “tanrıya kazandığın…” kısmı var, hem sormak istiyorum neyin “sonunda” ? Bu arada yine soracağım, neyi bırakmaktan bahsetmiştir yazar, ya da doğduğunuz sokağa dönmekten kastı nedir? Geçmişe dönmek mi yoksa yeniden o sokakta yaşamak mı yoksa sadece o sokağa gitmek mi? Cümle belirsizliklerle dolu, böyle cümleler düz yazıdan çok şiire yaraşır.
    Yazım hataları da var, ayrı yazılması gereken eklerin kelimeden ayrı yazılmadığı gibi hataları görüyoruz.

    Ayrıca yazar işlediği ana konuyu da yazının sonunda saptırmış, özgüven anlamında kullandığı “kendine güvenmeyi” başka bir anlamda kullanmış. Elbette yazar istediği kelimeyi istediği anlamda kullanabilirdi ama bu geçişi hiç iyi yapamadan yazısını bitirmiş.

    Yazarın ilerde iyi yazılar yazacağına inanıyorum ancak şu an yazı yazma becerisi olarak olgunluktan uzak. Yazılarında özellikle insanın duygusal yönüne hitap edebilir. Ama bu yazı ham, hem de oldukça ham bir yazı olmuş. Yazarın oldukça genç olduğunu sanıyorum, çalışmalarını bırakmasın. Notum 20.

Bir Cevap Yazın