Özgürlük kaybedilince hissedilen,
Tekrar kazanılınca kullanılamayan histir.
O iki sözü Şöyleydi: Baban Öldü…

Büyük bir şoka girdim.Bugün bile hala o şoku üstümden atamam.Düşünsenize karşınıza biri geçmiş.Tanımadığınız etmediğiniz bir insan size babanızın öldüğünü söylüyor.Gerçekten dehşet bir şey bu.Bunu düşünmek için hayal gücü bile yetmez diyebilirim.Size gözlerim dolarken şöyle devam edeyim.O iki kelimeyi duyduktan sonra biraz soğukkanlı gözükmeye çalıştım.Fakat bu karanlık yere dizi izlemek için gittiğim evden gelmişim.Karşımda sesini bile yeni duyduğum bir adam ve bana öyle şeyler söylüyor ki donup kalıyorum.Adam bile uzun süre durdu bu sözlerden sonra.

Soğukkanlı gibi gözükmeye devam ettim.İçimde başarıyormuş gibi bir his olmasına rağmen karşımdakilerin şokumu anladığı hissediyordum..Kekeleyerek ”Şaka mı bu?” demeyi başarabildim.Adam karşımda oturmuş kafasını iki yana salladı ve ” Eğer şaka olsaydı baban seni buraya getirmemize izin vermezdi” dedi.

‘Üzgünüm babasız yaşamayı bilen bir kişi olarak bu haberi en azından ben vermek istedim sana’ dedi.Ben  böyle hatırlıyorum o kabus dakikalarını kim bilir daha adam neler dedi de ben bu kadarını anladım.Ya da bu kadarını hatırlıyorum.O an yukarıdaki camlara doğru bakıp babamın sabah ki halleri önümden geçiyordu.Özellikle de o son cümlem

”Ölünce öğreniriz mesleğini” deyişim.İki kulağımda çınlıyordu.Babamı geçmişte ki televizyonlar gibi siyah beyaz hayal edebiliyordum anca.Artık hep öyle mi olacaktı ? Sadece siyah-beyaz hayallerde mi buluşacaktık?Yoksa hala renkli hayatta mıydı?Adama bakıp ” Sen iki kelime ettin diye babamın öldüğüne nasıl inanırım ” dedim. Adam ‘Şu torbaları getir Allah aşkına” dedi Adamlarından birine. Ayrıca ekledi: ”Birde polis olacaksın.Birde böyle bir babanın oğlusun.Ellerini bağlamışlar.Seni karanlık bir yere getirmişler.Hatta öldüresiye döveceklerken gelip ben seni kurtarmışım.Sende bana gelip inanmıyorsun.Baban hep derdi: ‘O biraz dayak yemeden adam olmaz’ diye de bakalım neler görücez daha” dedi.

O bunları söylerken geçmiş zaman kullanması beni deli ediyordu.Kendini bu kadar inandırmış olamazdı ya.Umudum tükenmiş üzereyken torbaları getirdiler.Torbaları artık kafama takmıyordum.Babam ölmüştü.Bundan daha kötü ne çıkabilirdi ki.Hayatta kimin için yaşayacaktım ben derken adam benim içimden geçenleri okurcasına: ” Bunun için yaşayacaksın” dedi.Babamın başıydı torbadan çıkan.Bunu yazmak ne kadar iğrenç bir duygu bilemesiniz.Fakat artık kana o kadar alıştım ki.Bunu o kadar tekrarladım ki.20 kişinin kafasını gelin önümde kesin artık bana bişi olmaz.Düşünsenize yirmi yıl boyunca her gün o görüntüyle uyanıp onla uyuduğunuzu.Fakat o zamanlar böyle değildim.O görüntüyü gördüğümde şüphelerim bile donmuştu.O görüntüyü diğerleri 1-2 saniye görmüştü.Fakat ben onu 20 yıl gördüm..

Adam torbayı yere koydu.Sanki Poşetin İçinde Oyuncak varmışcasına duvara yaslamaya çalışması da beni uyuz etti.” Düzgün davranır mısın? O torbaya ” dedim.” Adam özür dilercesine torbayı düzeltti.Şimdi adamın ne diyeceğini merak edercesine soğukkanlı bir şekilde ”Eee benden isteğin nedir? Hayatımı Mahveden adam” dedim.”Ben hayatını etkilemedim. Sadece Etkileneceği haberi verdim ” dedi.

‘Şimdi de senden şunu istiyorum.Bizde işler babadan babaya geçmez.Fakat senin baban işini bitirmeden gitti bu dünyadan.Sana hem İntikam hemde güzel bir hayat vadediyorum” dedi.Babamın ölümü  ve güzel hayat kelimelerinin aynı günde geçmesi anca bir komedi filminde olurdu herhalde.” Güzel şeyler vaat ediyorsun da ben babamın öldüğü günde güzel hayattan bahsedemem” dedim.Bana ” Zaten uzun süre buradasın rahat ol uzun uzun düşün” dedi ve tüm adamları alarak bu fabrika vari yerden ayrıldı.

3 Gün sonra…

Hayla bir ses bir seda yoktu.Fakat bugün önemli şeyler olacağını hissediyordum.O an kapı açıldı.3 gün boyunca hiç açılmayan o kapı açılmıştı.Burada olmama rağmen buna sevinmiştim.O sesin bana yaklaştığını ve ellerimdeki ipi kesmeye çalıştığını hissettim.Kız ipi keserken ”Seni buradan kaçırıcam merak etme” dedi.İpleri çözdükten sonra kapıya yöneldik.Kapıyı Açıyorduk.Ben şoktaydım.Kimdi bu kız?Üç Gündür tek başına yaşayan bir insan olarak konuşamadım.Kapıyı aralarken içimde değişik bir his vardı.Özgürlük hissi.Üç gün önce içimde böyle bir hissi de yaşayacağım aklıma gelmezdi.

Kapıyı açtık ve…

3. Bölüm Sonu…

Yorumlarınızı ve kapıyı açtıktan sonra başımıza gelecekler hakkında yorumlarınızı bekliyoruz.

Okumayanlara 2.Bölüm
Okumayanlara 1. Bölüm

2 YORUMLAR

Bir Cevap Yazın