Hz.Ali (r.a)’nin bir mezarlığa uğraması;

Hz.Kumeyl radıyallahu anh “ben bir defa Hz. Ali radıyallahu anh ile beraber gidiyordum. Bir ormanlık yere varınca o bir kabristana yöneldi, ve şöyle buyurdu. “ey kabirde yatanlar, ey harabedekiler, ey yalnızlık ve ıssızlık içinde bekleyenler, ne var ne yok, ne haldesiniz? Sonra şöyle buyurdu: “bizim size söylemeğimiz haber şudur. Siz den sonra mallarınız paylaşıldı, çocuklarınız yetim kaldı, hanımlarınız başkalarıyla evlendi, size olan haberlerimiz bunlardır, sizde biraz kendinizden bahsedin”, sonra bana dönerek “kumeyl, eğer konuşmalarına izin verilseydi, en iyi azık takvadır derlerdi. “ bunu söyleyip ağlamaya başladı. Ve “ ey kumeyl, kabir amellerin sandığıdır, bu ancak ölüm anında anlaşılır” dedi.

İZAH: yani insanın yaptığı iyi veya kötü ameller (bir şeyin) sandıkta saklandığı gibi kabrinde saklı durur. Bir çok hadiste bu konu geçmektedir. Şöyle ki: iyi ameller güzel bir adam suretinde ölüyü neşelendirmek, onu alıştırmak ve gönlünü almak için yanında dururlar. Kötü ameller ise daha çok eziyete sebep olsunlar diye çirkin bir surette pis kokulu olarak gelirler. Bir hadiste şöyle buyrulmaktadır. “insanla birlikte üç şey kabre kadar gider. 1. malı (bu Araplarda eskiden adetti), 2. akrabası, 3. amelleri. Bunlardan ikisi akraba ve malı ölüyü defnettikten sonra geri dönerler. Amelleri ise onunla beraber kalır.

1 YORUM

Bir Cevap Yazın