Hayatın  cilveleri ,  hatta  kader  deyip  hep  bir  kenara  attığımız  yada  malesef  ki görmezden  geldiğimiz  olumsuzluklarla  doludur  yaşamımız….

Çoğunlukta  bilinçli  olupta , sonucunda  yüz  yüze  kaldığımız  durumlarda  ise  en masum  halimizle  sığınacak  vicdan  ve  yürek  arar  dururuz.!

Yaşam  bu  ya !  Kendimide  çoğu  zaman  bu  çoğunluğun  içerisinde  bulmuşumdur.  ” ah  keşke şöyle  yapsaydım,  vah  keşke  bunu  demeseydim “  gibi  bazen  itiraflar bazende  başağrıları  saplanır  fikrimize…

Kimbilir  dostluklarımızı  nasılda  tek  taraflı  dinlenmeye,  yardım  görmeye  vede  ihtiyaç  olunduğunda  açılmış  kucağa  sarmalanmaya  koşmuş,  ihtiyaç  denen  o melun  şehvetten  silkindiğimizde  nasılda  uzaklaşmışızdır  dostu  bilindiğimiz dostlarımızdan…

Yada  kimbilir  yine,  kaçımız  evliliklerini  düşünmeden  yapmış  ve  karşılaştıkları  durum  karşısında  ne gibi  yokoluşlara  silinmez  imzalar  atarak  kararlar  almış,  yada başımıza  gelen  vede  gelmeye  hep  devam  edecek  felaketler  den  kimi,  kimleri sorumlu  tutmuş  ve  kötü  düşünceler  zincirinin  birer  halkası  olmuşuzdur !  Sonrasında  ise …

Bizler  sanırım  biraz,  hatta  yok  biraz   az  düşünmenin  kurbanlarıyız   sadece…  yada malesef  ki  hiç  düşünmeden  hareket  edebilme  cesaretini  gösterebilmenin cezasını  çekmekteyiz !…

Karar  verdiğimiz  her  bir şey  in  sonucunda,  işin  özüne,  öz  kaynak  pınarlarına indiğimizde  ise  üşüyen  ayaklarımızın  içinde  donacağını  düşündüğümüz  bu pınarlardan  hep  bir  kaçış  içindir  yine  aldığımız  yeni  kararlar.

Kimilerimiz  aileden  kaçışta  kimilerimiz  ise  etrafımızdaki  tümsekleri  oluşturduğuna inandığımız  dost,  arkadaş,  sevgiliden  aman  boşver  diyerek  kaçışlarımıza  geçerli sebeblerle  kendimizi  avutmuş  ve  sonrasında  hep;

Gözyaşı  dökmüşüzdür  BATAN  GÜNEŞİN  ARDINDAN …

Peki  ne  yapmalı !  diye  düşünmeye  başladığımız  an , elimizde  kalanların  yahut karşımıza  daha  neler  çıkabilir  ki  diye  düşünmeye  başladığımız  o  an;

Yıldızların varlığını unutmayıp en azından gözlerimizi düşünebiliriz !

Mutlaka düşünmeliyiz . Yapacağımız bir işi, yapmadan !

Gideceğimiz bir yeri , gitmeden !

Ve de söyleyeceğimiz bir kelimeyi…

Biraz  düşünmeyle  kazanacağımız  olumlu  ve  bizi  gerçek  pınarlarda  gezintilere çıkartacak  güzellikler,  bize  yaşam  içerisinde  GÜNEŞİN  hiç  bir  zaman batmayacağını ;

YILDIZLARI  ise  gözlerimiz  kapalıyken  bile  görebileceğimiz  kanısındayım.

Ya siz ?

Saygılarımla,

arzu koç.

6 YORUMLAR

  1. Cobanyildizi(Venüs)

    Gecelerin, koyumavi karanliginda
    Teninin rengi var asili kalmis bakislarimda.

    Ben sana hayranim cobanyildizi
    Ben sana dokunmaya calisan zavalliyim
    Erismek güc sana,sarip sarmalamak hayal
    Caresiz varligim sana doya doya bakmakta.

    Aglamaktan bile korkarim
    Bir damla gözyasim perde olur gözlerime
    Seni bir an göremem diye.

    Iste böylesin bende sen cobanyildizi
    Benim bozbulanik dünyamda
    Ucsuz bucaksiz güzelliksin ulasamadigim.

    Dertlerimin emi, ilaci, zorlu sevgilimsin
    Beni her gece kendine ceken
    Umutlarimi yeserten, varligimin varligisin…

    yakup icik

  2. Karşımızdakine söylediğimiz bir söz belkide hayatımızın sonuna kadar içimiizde derin bir yara olarak kalacak ne yazık keşke zamanı geri alabilsek.Harikasınız Arzu Hanım.Ayrıca sanırım çok Asil bir bayansınız her nekadar tanımasamda…

Bir Cevap Yazın