Kimden mi bahsediyorum tabiki  de  vefakar öğretmenlerden .Biz öyle bir neslin evlatlarıyız ki yüzyıllarca öğretmenleri baş tacı etmiş, en güzel saygıyı göstermişiz. Bizim eski medreselerden bahsedecek olursak’ tabiki diyeceksiniz şimdi medrese  var mı diye; medrese görevini yapanlar var’ Hocaya hürmet ön planda tutulur, velev ki unutur da edepsizlik yapar diye medrese kapıları küçük yapılırmış nedeni ise eğilerek girsin de hocaya hürmetsizlik etmesin diye.

İslam dininde ilmin kapısı olarak  nitelendirilen H.z Ali,  Bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum,der.Anne babalar talebelerini medreseye teslim ederken şöyle derlermiş;eti senin kemiği benim diye  bu ifade çocuk için kaçış yolunun olmadığı anlamına gelir ya öğrenecek ya öğrenecektir başka çıkar yolu yoktur.

Şimdi ise devletinden tutunda ta öğrenciye kadar herkes hemfikir olmuşlar öğretmeni hor görmeye, öğretmeni ezmeye çalışıyorlar.Nasıl mı?

Öncelikle bizim kutsal saydığımız devlet yöneticileri oy çıkarları yüzünden Fen Edebiyat Fakültesinin amacının dışında öğretmen statüsüne yükselttiler sanki mevcut Eğitim Fakültesi öğrencilerini atadılar gibi yanlış anlaşılmasın kimsenin ekmeğinde gözüm yok ama her kurum amacı çerçevesinde iş yapsın değil mi?

Birde her yere üniversite açtık diye seçimlerde havalarını attılar sanki maharetmiş gibi.Ve beyefendiler çıkıp küstahça ;Atanamayanlar kendi kabiliyetlerine uygun iş baksınlar diyor .Sanki benim başka mesleğim var ben  17 sene okumuş en güzel yıllarımı okulda geçirmişim nerde kabiliyet olacak ki tabiki anlayana sivri sinek saz anlamayana davul zurna az. Velhasıl anlamazlar    beyim.

Bunla kalsa  iyi ama birde bunun yasal kısmı var öğretmenleri bir sürü prosedürlere boğdular senin evrakların tamam olsun ders anlatma isterse mantık bu. Zaten bu olmasa idi bizde Ay’a falan çıkardık herhalde.Benim öğretmenim elinden herşey alındı;atsa atamaz (yani çok zor) ben atma taraftarı değilim ama bazıları ondan anlıyor ,öğrenciye tokat vursa dayak yasak derler adın dayakçı hocaya çıkar ondan sonra gazetelere manşet olursun maazallah.

Birde halk gözüyle irderlersek kimi Anadolu’nun bazı yerleri öğretmenliği kutsal sayarlar ve gerektiği değeri verirler kimileri ise bu işe memuriyet gözüyle bakarlar.  Onlara  göre;oh ne ala öğretmeninin işi kebap her ay maaşı yatar, yer yatar der ve bu işin önemini gözardı ederler.

Nerden nereye bir zamanlar baştacı edilenler şimdi ayaklar altında.

Siz,  yeni nesil öğretmen olmayın sakın!

3 YORUMLAR

Bir Cevap Yazın